istanbul Lisesi

efekentlim

İSTANBUL LİSESİ
Geçtiğimiz günlerde TRT ekranlarında Çanakkale Savaşları ile ilgili program izliyordum. Programda, Birinci Dünya Savaşı devam ederken, duyulan ihtiyaç üzerine 16-17 yaş grubundaki gençlerin silah altına alınması anlatılıyordu.

Nasıl ki, Kayseri Lisesi’nin 1920-1921 yılındaki mezuniyet defterinde, lise son sınıf talebeleri için, tamamı gönüllü olarak Sakarya Savaşı’na gidip orada şehit düştüğünden, okulumuz bu öğrenim yılında mezun verememiştir yazıyorsa, izlediğim programda da, aynı yaş grubundaki İstanbul Erkek Lisesi öğrencilerinin Çanakkale’de şehit oluşlarının hikâyesine yer veriliyordu.

Sarı-siyah...
İSTANBUL Erkek Lisesi öğrencilerinin Çanakkale’de verdiği mücadele, İstanbulspor’un renklerinin Sarı-Siyah oluşunun nedenini de anlamamıza imkân veriyor. Aslında sarı- siyah, 1915 Çanakkale Savaşları’nın bir bakıma simgesi. İstanbul Erkek Lisesi o yıllarda, Karaköy’de, bugünkü Saint Benoit okulunun bulunduğu yerdeydi. Cepheden dönen yaralı öğrencilerin tedavileri bir revire dönüştürülen okullarında yapılıyordu. Okulun duvarları da, o yıllarda hastane rengi olan sarıya boyandı. Tedavisi biten öğrenciler yine

Çanakkale’ye dönüyordu.
Çanakkale Savaşları her safhasıyla bir destan. Tıpkı, 1915 yılının Mayıs ayının 18’ini, 19’a bağlayan gece olduğu gibi. Yaşları 16-18 ( daha küçük yaştan olanlar bile vardı ) arasında onbin genç, dar bir alanda mevzilendi. Plana göre, şafakla birlikte düşmana saldırıp geri püskürteceklerdi. Tüyleri bitmemiş denilecek yaştaydılar. Onlar için bir oyun gibiydi sanki. Mevzide nasıl saklanacaklarını bile bilmiyorlardı. Fakat heyecan doruk noktasına ulaşmıştı. Sabırsızdılar. Bazı gençler gecenin ıssızlığında sessizce, “Annem beni yetiştirdi / Bu vatana yolladı / Al sancağı teslim etti / Allah’a ısmarladı / Boş durma çalış dedi / Hizmet eyle vatana / Sütüm sana helal olmaz / Saldırmazsan düşmana” gibi çeşitli türkü ve marşlar mırıldanmaya başladılar. Fakat birden öyle bir ortam oluştu ki, ses giderek yükseldi ve onbin kişilik dev bir koroya dönüştü. Yer gök inledi. Gençleri sakinleştirmek mümkün değildi. Komutan olacakları sezmiş gibiydi.

Çamaşırlarınızı değişin
TAM o sırada tüm askerlere, temiz iç çamaşırlarını giymeleri emri verildi. Doğrusu ben verilen bu emri, gencecik vatan evlâtlarının az sonra şahadet şerbetini içip Allah’ın huzuruna çıkma ihtimallerine karşı, tertemiz bir kefene sarılmış gibi ak pak olmaları düşüncesinden kaynaklandığını sandım. Fakat asıl gerekçe, eğer yaralanırlarsa, günlerdir değişmeyen kirli çamaşırları yüzünden enfeksiyon kapmalarını önlemekmiş. Her iki ihtimalde beni oldukça duygulandırdı.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=101176

Kabına sığmayan bu heyecanı düşman fark etmekte gecikmedi. Kurşun sesleri Allah Allah nidalarına karıştı. Aradan bir saat geçmemişti ki, onbin vatan evladının sesi giderek kısıldı. Hepsi şehit düştü. Tertemiz kanları, tepenin yamaçlarından oluk oluk denize aktı. Gün ışıdığında Çanakkale Boğazı’nın al renge büründüğü görüldü. İstanbul Erkek Lisesi o gece Çanakkale’de 55 şehit verdi.

Anadolu’nun dört bir yanında olduğu gibi, o yıl İstanbul Erkek Lisesi de, İstanbul Tıp Fakültesi de mezun veremedi. Çanakkale’ye giden öğrencilerden hiçbiri dönmeyince, daha önce duvarlarla birlikte sarıya boyanan okulun pencere kasaları, bu kez matemden siyaha boyandı. Sarı siyah renklerin hikâyesi işte böyle gelişti.


alıntıdır..