Savlar ( Atasözleri )

ary192000

''Divânü Lügatit- Türk’te ki savlar sanki Türk Töresi’nin maddelerini anlatır gibidir.''

Abçı neçe al tep bilse,ayıg anca yol bilir. (Avcı n e kadar hile bilse, ayı o kadar yol bilir.)

Aç ebek,tok telek. ( Aç kişi aceleci. Tok kişi yavaş olur.)

Aç ne yemes. Tok ne temes. ( Aç olan ne yemez, tok olan ne söylemez.)

Adılga oglag togsa arıkda otı öner. ( Ağılda oğlak doğsa, dere boyu otu biter.)

Agız yese köz uyadır. (Ağız yese göz utanır.)

Alın arslan tutar,küçin sıçgan kösgükioyuk tutmas. (Hile ile arslan tutulut,zor ile güç ile sıçan,nazar,hayak tutulmaz.)

Alp çerikde,bilge tirikde. (Yiğit ordu içinde,bilgin mecliste-kineşte belli olur.)

Alp eriğ yabrıtma,ıkılaç arkasın yagrıtma. (Yiğidi bakımsız bırakma,Yörük atın sırtını yara etme.)

Alplar birle uruşma, beğler birle turuşma. ( Yiğitlerle vuruşma, beğlerle sürtüşme-iddialaşma.)

Alp yağıda, alçak çoğuda. ( Yiğit kişi düşman karşısında, yumuşak kişi savaşta belli olur.)

Arkasız er çeriğ sıyumas. ( Arkasız kişi düşmanını-rakibini yenemez.)

Arpasız at aşumas, arkasız er çeriğ sıyumas. (Arpasız at yaşamaz, arkasız yiğit rakibini yenemez.)

Arslan karışa sıçgan ötin ködezür. ( Kocayan arslan sıçan deliğini gözler.)

Arslan kökrese at ayakı tulaşır. (Arslan kükrese atın ayakları dolaşır.)

Asel kayda erse bile arısı. (Bal nerede ise arısı da beraberdir.)

Aş tatığı tuz yogrın yemes. (Yemeğe tat veren tuzdur ama tuz çanakla yenmez.)

Atan yüki aş bolsa açka az korunur. ( Aş deve yükü ile olsa, aça az görünür.)

Ata oglı ataç togar. ( Oğul babasına çeker.)

Atası açıg almıla yese oglının tısı kamar. ( Babası ekşi elma yese, oğlunun dişi kamaşır.)

Ata tonı ogulka yarasa atasın tilemes. ( Babanın giyimi oğluna yarasa, oğlu babasını istemez.)

At tegüzligi ay bolmas. ( Atın alnında ki akıtma, gökteki ayla bir olmaz, tutulamaz.)

Ayın kişi neni nen sanmas. (Başkasının malı, mal sayılmaz.)

Ay tolun bolsa, eliğin imlemes. ( Ay dolun olunca, el ile gösterilmez.)

Azukluk aruk ermes. ( Azığı olan yorulmaz.)

Bar bakır, yok altun. ( Bulunan-var olan bakır, bulunamayan-nadir olan altındır.)

Barçın yamağı barçınka, karış yamağı karışka. ( İpek yaması ipeğe, yün yaması yüne.)

Bilmiş yek bilmedük kişiden yeğ. ( Tanıdık şeytan yabancıdan iyidir.)

Birin birin min bolur, tama tama kol bolur. ( Birer birer bin olur, damlaya damlaya göl olur.)

Bir tilkü terisin ikile soymas. ( Bir tilkinin derisi iki defa soyulmaz.)

Boldaçı buzagu öküz ara belgülüğ. ( Öküz olacak buzağı kendini belli eder.)

Böri koşnısın yemes. ( Kurt komşusunu yemez.)

Börinin ortak, kuzgunun yıgaç başında. ( Kurdun avı ortaklı, kuzgunun avı ağaçta kendine ait olur.)

Çoksa tütnür, çalsa bilnür. ( Yoksa tüter, söylese bilinir.)

Çaksak üze ot bolmas, çakrak bile ubut bolmas. ( Taş üstünde ot olmaz, yansak kişi de ar olmaz.)

Eliğ tutgınça ot tut. ( Yabancıyı tutacağına ateş tut.)

Erdem başı tıl. (Faziletin başı dildir.)

Erdemsüz kut çertilür. ( Faziletsiz kut(uğur) kaybolur.)

Ermegüğe bulıt yük bolur. ( Tembele bulut yük olur.)

Ermegüğe eşik art bolur. ( Tembele eşik, dağ geçidi olur.)
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=408237

Eygü er sünüki erir atı kalır. ( İyi kişinin kendi ölür, adı kalır.)

It çakırı atka tegir, at çakırı ıtka tegmes. (İt nazarı ata değer, at nazarı ite değmez.)

Kanıg kan bile birle yumas. ( Kanı kan ile yıkamazlar.)

Kan ışı bolsa, katun işi kalır. ( Kağanın işi olunca, hatunun işi kalır.)

Kayın kasına. (Katılık kayın ağacına mahsustur.)

Kaynar öküz keçiksiz bolmas. ( Çoşkun ırmak geçitsiz olmaz.)
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=408237

Küç eldin kirşe toru tünlüktin tünlükten çıkar. ( Zorbalık yurda girse, töre bacadan çıkar.)

Neçe yitik biçak erse öz sapın yonumas. ( Bıçak ne kadar keskin olsa da, kendi sapını kesemez.)

Ot tese ağız keymes. (Ateş demekle ağız yanmaz.)

Ot tütünsüz bolmas, yiğit yazuksuz bolmas. ( Ateş dumansız olmaz, genç kişi günahsız olmaz.)

Otug oyguç birle öçürmes. ( Ateş alev ile söndürülmez.)

Öd keçer kişi tuymas, yalnuk oglı mengü kalmas. ( Zaman geçer kişi duymaz, insan oğlu ebedi kalmaz.)

Ulugnı uluglasa kut bulur. ( Konuk gelirse devlet gelir.)

Yağını aşaklasa başka çıkar. ( Düşman küçümsenirse başa çıkar.)

Doç. Dr. Varis ÇAKAN ‘ın ORTA ASYA TÜRK TARİHİNİN KAYNAKLARI adlı kitabından alıntıdır.