Sınır Ötesi

NARUTO

Türkiye’nin PKK’ya karşı olası sınır ötesi harekatı gündemin ilk maddesini oluşturuyor ama bu konudaki belirsizlikler henüz aşılmış değil. Bizi ilgilendiren şey böyle bir harekata uluslararası tepkilerin ne olacağıyla sınırlı. Yani hedefimiz ve ne yapacağımız konusunda bir tereddüt yok.

Güneydoğudaki olaylar başladığı günden beri devletin bakışıyla benim analizim birbirinden tamamen farklıydı ve bu farklılık devam ediyor. Sorunu açıklığa kavuşturmak için şu soruların cevaplandırılması gerekir: PKK sınıfsal mı yoksa etnik bir oluşum mudur? Eğer etnik bir hareket ise potansiyel yandaşları tüm Kürtler’dir ve belirli bir dönemde aralarındaki görüş ayrılıkları nedeniyle farklı cephelerde bulunsalar bile bütünleşmelerini engelleyen kalıcı bir sebep yoktur ve şartlar değişince farklılıklar ortadan kalkar, aynı cephede birleşirler. Bugün benzer bir tablo karşısındayız ve PKK ile Güneydoğu ve Kuzey Irak’taki devlet yanlısı saydığımız kitleler arasında bir sınır çizemiyoruz. Kuzey Irak’ta PKK’nın lojistik desteğinin Barzani yönetimi tarafından sağlandığı söyleniyor. Bu söylenti doğru değilse bu desteğin kimin tarafından sağlandığı bilinemez hale geliyor.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=78415

Güneydoğu’da yaşayanların ne olduğu, hangi politik çizgiyi sürdürdükleri belirsiz. DTP’nin PKK’nın bir uzantısı olduğu doğruysa bizim her türlü imkanımızı kullanarak desteklediğimiz, içlerinden seçtiğimiz kişilere para ve silah vererek korucu yaptığımız büyük bir kitle taraf mı değiştirdi? Daha açık bir ifadeyle PKK’nın toplumsal tabanının ne olduğunu ve onu taraftarlarıyla karşıtlarından nasıl ayıracağımızı bilmiyoruz. Herhangi bir kişi PKK’lı da olabilir korucu da. Onu taraflardan birine yönelten sebep tamamen kişisel ve psikolojik. Bu nedenle PKK yandaşı itirafçı olabilir veya korucu PKK ile işbirliği yapabilir. Son derece kaygan ve belirsiz bir ortamda yapılacak askeri bir harekatın ciddi bir risk olduğunu ve nereden geldiği belli olmayan saldırılarla karşılaşmamızın ciddi kayıplara neden olabileceğini görmek gerekir. Basit bir soruya vereceğiniz cevap aydınlatıcı olabilir: Kuzey Irak’a yapacağımız bir harekata Barzani güçlerinin tavrı ne olacaktır? Bizimle savaşacaklar mı, tarafsız mı kalacaklar yoksa yanımızda mı yer alacaklar?

Birbirinden tamamen farklı hatta karşıt iki senaryo yazılabilir ve bunun her ikisi de aynı derece de mümkün ve muhtemeldir. Kötü senaryo şöyle olabilir: Kuzey Irak’a yapılacak bir sınır ötesi hareket Kürt karşıtı olarak algılanır ya da öyle gösterilir. Barzani güçleri bizimle çatışır ve ülke içindeki destekçileri cephe gerisinde gerilla metodlarıyla arkadan vururlar. Uluslararası planda bu bir soykırım ya da haksız bir müdahale sayılır ve bölge uluslararası denetime bırakılır. Suriye’de oluşturulacak bir yönetim bu bölgeyle kurulacak bağlantıları sağlar.

İyi senaryoda ABD, Türkiye’nin bölgesel bir müttefik olmasını vazgeçilmez görür ve bizim Kuzey Irak’ta var olmamızı kendi hesaplarına uygun sayar ve bu durumda PKK’ya yönelik hareket oradaki varlığımız için bir gerekçe olarak sunulur.

Sonuç olarak dile getirdiğimiz müdahalenin siyasi boyutunun askeri yanından çok daha önemli olduğunu, bölge için büyük güçlerin öngörülerinin gözardı edilmesinin ciddi sonuçlar yaratacağını görmek gerekir. Eğer olayı son günlerde yoğunlaşan ve tamamen provokasyon amaçlı olan PKK saldırılarına bağlar ve tepkisel bir davranış sergilersek ağır bedeller ödenebilir.

Bugüne kadar bizden saydığımız kişilerin başkalarına yar olabileceğini hesaplamadık. Sadece sözlere bakarak davrandığımız ve maddi olguları lehimize çevirecek biz politika izlemediğimiz için bölgeyi belirsiz ve kaygan hale getirdik.

Söz ve tavra güvenilmez. Eğer birilerini belli bir davranışa mecbur hale getirmemişseniz bir gün kaçar, gider. Kızı kendi haline bırakma, ya davulcuya kaçar ya zurnacıya .

23.07.2006

(Alintidir,Prof. D.r Mahir KAYNAK)