Türkçe Olimpiyatları heyecanı başlıyor

V€nüS

bayılıyorum ben bu olimpiyatlara ya
aslında canlı canlı izlemek cok istiyorum, inş bigün olur

adenia

Ayrıntılar: buradan


O erler!

Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=210302
“Tohum saç, bitmezse toprak utansın”

Rengarenk çocukların, bozuk diksiyonların, pır pır eden yüreklerin coşkusunun çok üzerinde bir duygu savrulmasıydı bu.

Zaman ve mekânın üzerine fırladı ruhum. Tablonun tamamını yıllarca önce görüp, karınca misali ilmek ilmek, adım adım örenlerin gördüğünün binde birini görmek beni mest etti.

Görüyorsunuz işte, bilmem ne mahkemesi, bilmem kaç milletvekili, bilmem kim kimle birleşti ayrıldı, nereye girdik, nereden çıktık, böcek misali bodrumlarda ülke kurtuluşu arayanlarin arasinda nasil da parliyor pirlantalar...

Yok, yok…

Basit bir yüceltme, övgü değil bu satırların amacı. Bir kıskançlık, imrenmeyi çok çok aşan duygular içindeyim. Bir öğretmen olamadığım için acıdım kendime… Haritada yerini bilemediğim yerlere atlarini tereddüt etmeden süren yiğitlerden olamadiğim icin küçük, küçülmüş, minnacık hissettim kendimi.

Bir yandan tarih yazılırken, dünyanın kaderi nakış nakış iğnelenip, zümrütten kanaviçeler dokunurken sadece seyredip, hayranlık duyan tarafta olmanın bahtsızlığı beni ezdi bitirdi.

Kelam üstadının bir başka dizesi gelip düğümlendi boğazıma:

“O erler ki, gönül fezasındalar
Toprakta sürünme ezasındalar
Yıldızları tesbih tesbih çeker de
Namazda arka saf hizasındalar!”

Arka sıralarda göz pınarları mutluluk yaşlarıyla taşan o erlere imrendim niye yalan söyleyeyim. Beklentisiz, çıkarsız, hesapsız bir koşunun çatlamak bilmeyen küheylanlarına dönüştü bu tabloyu oluşturan her birey. O bireyler ki, kocaman bir ormanın her biri bir asra bedel ömürlük iş yapan gencecik çınarları gibiydi.

Size belki abartılı gelebilir; ama korkum şu oldu: bu heyecan, bu hizmet, bu gayret bittigi gün bu dünyanın pimi çekilir.

O kadar cok adlari var ki, hepsi yakısıyor, hepsi sahane duruyor üzerlerinde. “Altin Nesil” , “Horasan Erenleri” , “Alperenler , “Onden Giden Atlilar” ve daha onlarcası. Ama aklıma hep ‘O erler’ olarak yerlestiler. Sıkıntıda, cefada, koşturmada en önde gidip, ödülde, törende, tantanada hep arka saflarda duran erler.

Öyle erler ki, en ufak bir nefs sızıntısına binlerce kaza ile cevap verirler,
Öyle erler ki, isimlerinin üzeri kapalı, cisimlerinin ayrıntıları önemsiz, resimlerinin bir kıymet-i harbiyesi yok,
Öyle erler ki, sıvadıkları kollarıyla dünyayı bir oyun hamuru gibi evirip çevirerek çağlar ötesine sıçrama yapan evrensel bir neslin tohumlarını ekiyorlar.

Belki size çok ters ve hatta sert gelebilir bir cümle; ama öyle bir inanca oturttular ki beynimi, din, dil, ırk ve daha yüzlerce farklılığı bir anda silebilecek kadar, bütün bu yüzlerce ayrı şeyi içine alabilecek kadar geniş yüreğe sahip olduklarını düşünüyorum her birinin.

Sözlerimi noktalamadan yine Sayin Arınç’in üzerinde durduğu bir noktayi hatirlatmak isterim. Şöyle bir şeyler söyledi Arinç: “Bu öyle bir hizmet ki, normal hayatta asla yan yana gelmeyeceğim insanlar ile bizi bir araya getirdi…” Samimi bir şekilde söylenmiş gerçeğin ta kendisi bu.

Bir tespit de benden nacizane: Bu olimpiyat organizasyonu bana cok net bir şekilde gösterdi ki, çok fazla değil üç-beş yil sonra filan Türk için ‘gurbet’ denen bir şey kalmayacak. ‘Gurbet’in ne anlama geldiğini cok iyi bilen bir kültürün son temsilcileri icin bunun anlamını takdir etmelisiniz.

Biliyorum, şom ağızlılar, bulaşık beyinliler, nasırlı idrakliler yine işin altinda bir buzağı, türlü türlü entrikalar ve art niyet arayacaklar. Onlara yine Üstad’ın o müthiş dizeleriyle cevap vermek isterim ve dilerim ki bir kez olsun kavrarlar.

“Ne cennet tasası ve ne cehennem!
Sadece Allah’ın rızasındalar!“

onuryilmaz02

O okulların bir çoğunda eğitim dili İngilizce sanırım bunu yazan arkadaş bunu dikkate almamış. Madem Türkçeyi bu kadar düşünüyorlar oradaki okulların eğitim dilini Türkçe yapsınlar hadi olmadı ülkenin ana dilini eğitim dili yapsınlar. Ama yapamazlar. Sonra göz boyamak için vay efendim biz Türkçe olimpiyatı düzenledik. Bu numaraları artık yiyen az.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=210302
Kuzey Irakta Kürtlere Kürtçe, Türkmenlere İngilizce eğitim verenlerin neye "hizmet" ettikleri belli zaten.