Uyanış 2 “21 - 22 HAZİRAN 1919 Amasya Genelgesi Anısına”

metingökçe

Mustafa Kemal ATATÜRK’ün daha askeri öğrenciyken oluşturduğu düşünce tohumları, Kurmay yüzbaşı olarak atandığı görev yerinde boy atmış, Vatan ve Hürriyet için açıkça toplumsal çalışmalara başlamıştır.
Yeryüzünde var oldukları günden beri tertemiz bir tarih yazan Türkler, bağırlarında kendilerine yakışan bir Türk kartalının havalanmasını bekliyorlardı, çok beklemeyeceklerdi, tarih beklenen kartalı hazırlıyordu.
Memleket manzaraları hazindi; sömürgecilerin işgali altındaki Osmanlı İmparatorluğu’nda yıllardır Türk yönetiminde adaletle hatta Türklere göre imtiyazlara sahip yaşayan azınlıklar siyasal, sosyal, fiziksel terör estiriyorlardı. Her dönemde olduğu gibi, karanlık yayılmacı güçler Avrupalı maşaları kullanıyor, Osmanlı yönetimi ise kendi halkını kendine kırdırıyordu, hatta Osmanlı mahkemeleri Boğazlıyan Kaymakamı Milli Şehit Kemal Bey gibi has Vatan Evlatlarını Ermeni cellatların elleriyle asıyorlardı, Nemrutlaşmışlardı. İnsanlık düşmanları tarafından; tarihini, toprağını, milletini, devletini, halkını bilen her vatansever sokaklarda, dağlarda avlanıyordu, avcılar bir yana, daha da acısı, kılavuzları yerli işbirlikçilerdi, binlerce yıl Türk görünüp Türklerin ekmeğini yemiş hainlerdi. Yine ihanetin, hainliğin kanlı tarihi yazılıyordu, bu böyle gidemezdi; garbın afakını saran çelik zırhlı duvardı, ama Türk’ün de iman dolu göğsü vardı.
16 Mayıs 1919 tarihinde İstanbul’dan 19 Türk kartalı havalandı, 19 Mayıs 1919’da Samsun’a kondu, Amasya’dan haykırdı; “Vatanın Bütünlüğü, Milletin İstiklali Tehlikededir, Milletin İstiklalini Yine Milletin Azim ve Kararı Kurtaracaktır...”. Bu haykırış Türklüğünden mutlu olanları ayaklandırdı, tarihlerinde sömürgelerindeki soykırımların nakış olduğu kanlı işgalciler ve yerli işbirlikçilerinin ise kanını dondurdu, Türk kartallarının havalandığında tarla farelerini ve yılanları pençelerine taktığı çok iyi biliniyordu. Kanatlarının rüzgarını inancından, pençelerinin gücünü apak tarihinden alan Türk kartalları Amasya’dan dalga dalga yayılan çağrıyı duydu, keskin gözler çağrıyı yapan yiğitler yiğidi Mustafa Kemal ATATÜRK’ü gördü.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=94402
Ne mutlu Türküm diyenler için, duyup gitmemek, görüp dalışa geçmemek olmazdı, en şanlı, olağanüstülüklerin sıradan yaşandığı, Acun tarihinin bu bölümü; Alp Yıldızı Mustafa Kemal ATATÜRK’ün eliyle yazılıyor, delinmez denen nice dağlar deliniyor, Ergenekon’dan çıkış başlıyor, nice geçilemez geçitler geçiliyordu. İşte Türk alpleri geliyordu, dağlardan çığlar düşüyor, altından Alp Yıldızı pırıl pırıl çıkıyordu.
Ezilenlerin yanında, ezenlerin kabusu olan aç, çıplak, silahsız durumdaki Türk halkı Kutlu Komutanları Mustafa Kemal ATATÜRK komutanlığında kadını, erkeği, çocuğu Amasya Genelgesinin çektiği yaydan ok gibi fırlıyordu. Olacak olan bir kez daha oluyor, Türk halkı milyonlarca can veriyor, can alıyor ve yine yabancısı olmadığı zafere adım atıyordu ama bu kez her zamankinden ayrı olarak; sadece askeri değil, baş öğretmen Mustafa Kemal ATATÜRK’ün yol göstericiliğinde, zaferini her alana yayıyor, Milletlere, Millet olabilmek için, Özgür olabilmek için, Devlet sahibi olabilmek için, bir tarihe sahip olabilmek için gidilmesi gereken yolu gösteriyordu.
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ün ALINLARI PAK, YOLLARI AÇIK YOLDAŞLARINA, NUR İÇİNDE YATAN ŞEHİTLERİMİZE, KAHRAMAN GAZİLERİMİZE,