Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun

bezginn · 12-07-2007, 10:33

....... ili kırsalında teröristlerin dur ihtarına ateşle karşılık vermesi sonucu çıkan çatışmada .... güvenlik görevlisi şehit oldu.
Ya da
....... ilinde devriye görevini yerine getiren ........ aracına açılan ateş sonucu ......... güvenlik görevlisi şehit oldu.Ya da
Ya da
....... ili kırsalında teröristlerce döşenen mayının patlaması sonucu ..... asker yaralandı

Bu nasıl başlar biliyor musunuz?

Hava o kadar sıcaktır ki beyninizdeki sıvının buharlaşıp uçtuğunu düşünürsünüz. Oluştuğu anda kuruyup giden ter damlacıklarından geriye kalan tuzlar yüzünüzün ve hatta elbisenizin her yanını kaplamıştır.

Avucunuzun içindeki ter, yüzünüzdeki gibi kolay kurumadığı için elinizdeki tüfeğinizin metal kısmı avucunuzun içinde vıcık, vıcık oynar. Ter ile ıslanan çeliğin kokusu avucunuzun içine ve elinizi sürdüğünüz her yere siner.

Önünüzde yürüyen adamın, ayağının kuru toprakla her temas edişinde çıkan toz, ağzınızın kupkuru olmasına ve zor nefes almanıza sebep olur.

Sırt çantanızın askı kayışları yüzünden omuzlarınızı hissetmezsiniz. Kült ağrıları ancak çantayı sırtınızdan çıkardığınızda fark edersiniz.

Bastığınız her taş parçası, her çalı ve bir ayağınızın kaplayabildiği her yeryüzü parçasından çıkan sesi duyarsınız.

Yürüdüğünüz yerdeki her Ağustos böceğinin sesini, dallardaki kuşları, yüzünüzün etrafında ürkütücü devriye uçuşları yapan arıların kanat seslerini, ağzınıza ve yüzünüze ya da herhangi bir yerinizdeki küçük yaraların üzerine konmaya çalışan sineklerin vızıltılarını, ayağınızı bastığınız yerden havalanan yeşil çekirgenin küçücük cüssesine rağmen çıkardığı tok kanat sesini en ince ayrıntısına kadar duyarsınız.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616

Sonra, kendi teçhizatınızın ve önünüzdeki arkadaşınızın ve arkanızdaki arkadaşınızın teçhizatlarının çıkardığı düzensiz seslerin her birini ayrı ayrı duyarsınız.

Ve aynı anda önünüzdeki arkadaşınızın nefes alışlarını duyarsınız, öksürmesini ve hapşırmasını da duyarsınız.

Telsizinizden çıkan seslerin ve cızırtıların her biri ayrı ayrı katılır bu senfoniye.

Ter ve tozun birleşmesinden oluşan kaygan çamur, postalın içindeki tüm ayağınızı kaplamıştır, çoraplar önce su toplayıp sonra patlayan yerlere adeta bir deri gibi yapışmıştır.

En çok yapmak istediğiniz şey ayaklarınızı yıkayıp, çoraplarınızı değiştirmektir. Ama bu çok büyük bir lükstür o anda. Çünkü...

Çünkü hangi çalının dibinde, hangi kayanın arkasında sizi beklediğini bilmediğiniz ihaneti arayıp bulmanız ve yok etmeniz gerekmektedir.

Bütün masumların hayatı ve huzuru size emanet diye, öğretmenler bayrak direğine asılmasın diye, kundaktaki bebekler kurşunlanmasın diye, binlerce yıllık emanete halel gelmesin diye kahpeliği ve ihaneti yok etmeniz gerekmektedir.

Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun ve şerefin üzerine yemin etmişsinizdir.

Çünkü önemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur.

İşte bu yüzden lükstür ayak yıkamak, çorap değiştirmek. İşte bu yüzden senfoniye dönüşmüştür bütün o düzensiz sesler güruhu. Sonra!..

bezginn · 12-07-2007, 10:41

Sonra birden tüm sesler kesilir, bıçağın dalı kestiği gibi, makasın kâğıdı, pensenin bir hoparlör kablosunu kestiği gibi... Bir anda... Kuşların sesleri, arıların ve sineklerin vızıltıları, çekirgenin kanat sesleri hepsi bir anda biter.

Gözlerinizi açtığınızda önünüzdeki arkadaşınızı değil, gökyüzünü görürsünüz, yere düşmüş olduğunuzu anlamanız birkaç saniye sürer.

Tek hissettiğiniz kesif bir barut ve yanık et kokusudur, yüzünüzün toprak parçalarıyla kaplandığını fark edersiniz, temizlemek için çalışmazsınız.

Arkadaşlarınızın bağırarak koşuşturduğunu görür ama kulağınızdaki çınlama ve uğultudan seslerini duyamazsınız. Sesleri yavaş yavaş duymaya başladığınızda ayağa kalkmaya çalışırsınız ama başaramazsınız.

Yine birkaç saniye sonra arkadaşlarınızın sesleri arasında “mayın” kelimesini ayırt eder ve kalkmaya çalıştığınızda ayağınızdaki yoğun ağrıyı fark edersiniz.

Ayağınız yoktur ama yine de ağrıdığını hissedersiniz.

Ne olduğunu anlamak için baktığınızda ise parçalanmış pantolonunuzun ve kopmuş ayağınızın farkına varırsınız. İşte her şey o anda başlar.

Avazınız çıktığı kadar bağırırsınız. Sonra, nefesiniz biter. Sonra, yeniden nefes alırsınız ve yeniden bağırmaya başlarsınız. Sonra yine nefesiniz biter ve yeniden, yeniden ve yine...

Yanınıza ilk gelen arkadaşınız size, “fazla bir şey yok, sadece küçük bir yara” gibi telkinlerde bulunur. Ama siz arkadaşınız konuşurken de, helikopterle hastaneye götürülürken de artık bir ayağınızın olmadığını biliyorsunuzdur. Hep bir soru çınlar kafanızın içinde “neden ben, neden ben, neden ben ?”

Hastanede geçen aylar, tedavi ve terapilerde geçen yıllar sonunda, dizkapağınızın on iki santim altından takılı olan ve her akşam yatarken veya banyoya girerken çıkarıp kenara koyduğunuz takma bacak artık bir uzvunuz olmuştur.

Ama bunun önemi yoktur çünkü bu fedakârlığınız sayesinde vatan var olacaktır. Sizin bir bacağınızın ne önemi vardır ki!

Artık koşamayacak olmanızın, yazın herkes gibi havuza, denize giremeyecek olmanızın da hiç önemi yoktur. Vatan sağ olsun yeter.

Sonra birilerinin, sizin ödediğiniz vergilerle Fransız televizyonlarında, uğruna yarım kaldığınız vatan hudutlarını hiçe sayan programlara finans sağladığını okursunuz. Aynı dillerin bundan pişmanlık duymadıklarını söylediklerini de okursunuz.

Pamuk’ları, Dink’leri, okursunuz, Bizans çocuğuyum diyenleri duyar, Ali Kemallere tanık olursunuz, “koçlar gibi satanları” görürsünüz. .

Türk Bayraklarının yakıldığını, görürsünüz. Başlarına çuvallar geçirilip aşağılanarak elleri arkalarından bağlanan Türk askerlerini görürsünüz.

Bu aşağılanmaya cevap verecek tankların motor seslerini, helikopterlerin kanat seslerini, piyadelerin intikam yeminlerini duymayı beklersiniz ama duyamazsınız.

Onun yerine hainlerin cesetlerinin üstüne örtülen çaputlara “bayrak” diyenleri görürsünüz, “uçaklarını çek”, “valiyi çek” diyen başkanları ve karşılarında kekeleyen riyaseti görürsünüz.

Buda yetmez Türk askerlerinin kendi mahkemeleriniz tarafından,”çete” diye suçlandığını, yargılandığını görürsünüz.

Yok, yok bu da yetmez. Askere, polise, öğretmene ateş eden, yol kesip soygun yapan, köy yakan, okul yıkan, mayın döşeyen teröristlerin sadece “ben bir şey yapmadım” demelerinin esas kabul edilip, “suçsuz” sıfatıyla serbest bırakıldığını görürsünüz.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616

Susanları, konuşması gerektiği halde susanları görürsünüz, konuşanlar her konuştuğunda, kekeleyenler her kekelediğinde ve susanlar her sustuğunda siz yeniden vurulursunuz, yeniden ölürsünüz her defasında.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616

Gövdenizden o toprağa akan kan, bu defa içinize akar, inandıklarınıza, uğrunda savaşarak kendi kanınızı akıtmak pahasına tertemiz tuttuğunuz değerlerinize akar.

Sizin kaya arkalarında, çalı diplerinde aradığınız ihanet gelir aklınıza, o mayınları yerleştiren eller gelir. Sorgulamaya başlarsınız: ”Biz bu ihaneti doğru yerde mi aradık, kuyruğunda dolaştığımız yılanın başı, hep gözümüzün önünde miydi yoksa?”diye sorarsınız kendinize.

Onlara verilen maaş’ın sizin vergilerinizden ödendiğini, içinize sindiremezsiniz, uykularınız kaçar, neden bu vatanı sizin kadar sevmediklerini düşünürsünüz.
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616

Bu vatan onların da vatanı değil mi?

Onlar da, tıpkı benim gibi namusun ve şerefin üstüne yemin etmedi mi? diye sorarsınız kendi kendinize.

Sinirlenirsiniz, üzülürsünüz, on beş yaşında bir askeri okul öğrencisi iken her adımda söylediğiniz, beyninize ve yüreğinize nakşettiğiniz sözler gelir aklınıza;”VATAN, SANA CANIM FEDA”

Geri kalan tüm hayatınızın ilk beş dakikası, böyle başlayacak işte ve hayatınız böyle devam edecektir. Son nefesinize kadar savaşacaksınız ihanetle, her şeye ve herkese rağmen, bu yolda ölene ya da bu ihaneti bitirene kadar.

Siz diyorum, çünkü bu vatan için bedel ödeyen insanların neler yaşadığını, neler hissettiğini, size rağmen ve sizin için neler yaptıklarını, neler yapabileceklerini bilin istiyorum. Okuduğunuz ya da televizyonda duyduğunuzdan daha fazladır yaşananlar.

Yani aslında gazetelerin iç sayfalarındaki, minicik karelerde okuduğunuz;

“...ili kırsalında teröristlerce döşenen mayının patlaması sonucu, bir güvenlik görevlisi yaralandı!” haberi aslında o kadar da kısa değildir.

Sizin, daha okuduğunuz gazetenin arka sayfasına geçerken unuttuğunuz, falanca mankenin otel odası maceralarına, ya da uyuşturucu komasından ölen oğluna “şehit” deyip Türk bayrağı örten kadının haberine ayırdığınızdan daha uzun zaman ayırmadığınız bu küçük haber, birileri için bir ömür boyu sürecek ve asla unutulmayacaktır.

Ve siz unuttuktan sonra da başka birileri, “ne için?” dendiğinde “vatan için” diyecekleri fedakârlıklarını size rağmen yapmaya devam edeceklerdir.

Sizin uyuşmuşluğunuza, duyarsızlığınıza rağmen, sizin rahatlığınıza, sizin vicdanlarınıza rağmen bu kahramanca fedakârlıklar ve bu ilk beş dakikalar yaşanmaya devam edecektir.

Asla unutmayınız başınızın üstündeki egemenlik örtüsünün payandası kopan bacaklar, bedeli ise size rağmen bu vatan için akan kanlar, feda edilen canlar, sıcak yuvalarını, babalarının yüzlerini unutan küçücük çocuklarını düşünmeden vakfedilen hayatlardır.

Ne kadarını anlayabilirsiniz veya anlamak sizin umurunuzda mı bilmiyorum, ama birileri bunları yaşadı, birileri hala yaşıyor ve emin olun yaşlı dünya döndükçe, Türk vatanı ve Türk Bayrağı için birileri daha tüm bunları yaşayacak.

Gördüğünüz gibi size bir hayli uzak bir yaşam biçimi bu. Masalarda oturup “aydınca” sohbetler etmeye hiç benzemiyor değil mi?

Bir an için bile olsa kendinizi onların yerine koyasınız diye “siz” diyerek yazdım, sizin onlardan biri olamayacağınızı biliyorum.

“Siz” kim misiniz?

Siz kendinizi çok iyi biliyorsunuz!

Biz de, biz de sizi çok iyi biliyoruz.

“Siz” de bilin ki biz asla unutmayacağız.

“VARLIĞIM TÜRK VARLIĞINA ARMAĞAN OLSUN”

Oktay YILIDIRIM

Böylesine yazılar yazan bir insanın vatan hainliği suçlamasıyla yargılanması konusunda ne düşünüyorsunuz?

Bana göre Ulusalcılıktan ölesiye korkan bir kesim in kurduğu oldukça büyük bir oyuna getirildi bu grup.bulunan bombalar hakkında ise medyadan duyduğumuzdan fazla birşey bilmiyoruz ki medyanında kime hizmet ettiğini hepimiz biliyoruz

CSergeant · 12-07-2007, 10:47

"Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun ve şerefin üzerine yemin etmişsinizdir.
Çünkü önemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur."

Rabbim, her daim muzaffer etsin kahraman askeri...
Çok duygulu olmuş.

Sağol paylaştığın için...

TayfunS · 12-07-2007, 16:23

Mükemmel bir yazı.Gerçekten insan vurulduğunda veya mayına bastığında bir şey hissetmezmiş.Sadece biraz sıcaklık..Sonra askeri helikopterle askeri hastaneye..

yamano · 12-07-2007, 17:30

çok güzel bir yazı gerçekten bir gün mutlaka herkes uyanacak inşallah geç olmaz ...yazı için teşekkürler..

Peter Kurten · 12-07-2007, 18:36

böyle içten bir yazı yazan insan için neler düşünürsünüz diye bir soru benim senin ne düşündüğün sadece anlık zevklerinden başka düşünme yeteneği olmayan insanlar için önemlimi?sence yazıyı okurken içim titredi bir an için olsun doğuyu gözlerimin önüne getirdim orda görev almış birini ne olursa olsun bu kadar gurursuzca yargılanmamalıydı en azından o bir asker yaa ben askeriyenin gizlilik olduğunu sanırdım ne diyorum yaa kim için önemliki bunlar neyse ... sağol arkadaşım çok güzel bir paylaşım ama ne bileyim düşünen bir insanı heran düşünüp üzülmesine yol açacak bir yazı

TIGER-X · 12-07-2007, 19:18

Emeğine sağlık kardeşim...

RapCrown · 12-07-2007, 19:43

varliğimiz Türk Varligina Armağan Olsun !!!

eflatun001 · 12-07-2007, 19:46

Böylesi güzel bir yazı için teşekkürler

gorkemylmz · 14-07-2007, 00:54

gerçekten çok güzel çok etkileyici mithiş bi yazı, içim burkuldu okurken gerek mayın patlarken gerekse bizim umursamazlığıma

Bor@n · 14-07-2007, 10:30

Alıntı:

Orjinal Mesaj Sahibi sergeant

"Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun ve şerefin üzerine yemin etmişsinizdir.
Çünkü önemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur."

Rabbim, her daim muzaffer etsin kahraman askeri...
Çok duygulu olmuş.

Sağol paylaştığın için...

aynen katılıyorum..EMEĞİNE SAĞLIK.+K

melek77 · 14-07-2007, 10:40

........Sizin, daha okuduğunuz gazetenin arka sayfasına geçerken unuttuğunuz, falanca mankenin otel odası maceralarına, ya da uyuşturucu komasından ölen oğluna “şehit” deyip Türk bayrağı örten kadının haberine ayırdığınızdan daha uzun zaman ayırmadığınız bu küçük haber,..........
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616

meselenin özü burada bence, köreltildik,gamsızlaştırıldık yada adına ne derseniz işte.

henry_99 · 19-07-2007, 11:34

Televizyonlar böyle olayları ilk haberlerde bile değil en sn hab erlerde veriyorlar önemsiz bi olaymış gibi
yazık
onlar bizim rahatımız için ülkenin bütünlüğü için şehit oluyorlar onlara yapılan vefasızlık çok büyük boyuta ulaştı artık

rotaredoM · 28-09-2007, 22:34

mrtdl süper paylaşım eline saglık +K

yasba · 29-09-2007, 00:42

Bu duyguyu özellikle doğu ve güneydoğuda yapmış , teröristle sıcak çatışmaya girmiş insanlar anlar , öyle bir andır ki ne olduğunu anlayamazsın , nerede olduğunu bile unutursun ve hayatın biranda gözlerinin önünden film şeridi gibi geçer o şoku atlattıktan sonrada herşeyin gerçekten vatan millet olur , acemilikten yeni gelmiş ve ilk çatışmaya girmiş olan askerlerin korkusu,tedirginliğide tecrübeye dönüşür yavaş yavaş ... Vay be askerlik günlerim geldi aklıma .

12-07-2007, 10:33	#1
bezginn Elit Üye Kayıt Tarihi: May 2005 Üye numarası: #16901 Yer: yeniden Ankara Mesaj sayısı: 3,332 Karma etkisi: 13993 Karma: 1398232	Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun ....... ili kırsalında teröristlerin dur ihtarına ateşle karşılık vermesi sonucu çıkan çatışmada .... güvenlik görevlisi şehit oldu. Ya da ....... ilinde devriye görevini yerine getiren ........ aracına açılan ateş sonucu ......... güvenlik görevlisi şehit oldu.Ya da Ya da ....... ili kırsalında teröristlerce döşenen mayının patlaması sonucu ..... asker yaralandı Bu nasıl başlar biliyor musunuz? Hava o kadar sıcaktır ki beyninizdeki sıvının buharlaşıp uçtuğunu düşünürsünüz. Oluştuğu anda kuruyup giden ter damlacıklarından geriye kalan tuzlar yüzünüzün ve hatta elbisenizin her yanını kaplamıştır. Avucunuzun içindeki ter, yüzünüzdeki gibi kolay kurumadığı için elinizdeki tüfeğinizin metal kısmı avucunuzun içinde vıcık, vıcık oynar. Ter ile ıslanan çeliğin kokusu avucunuzun içine ve elinizi sürdüğünüz her yere siner. Önünüzde yürüyen adamın, ayağının kuru toprakla her temas edişinde çıkan toz, ağzınızın kupkuru olmasına ve zor nefes almanıza sebep olur. Sırt çantanızın askı kayışları yüzünden omuzlarınızı hissetmezsiniz. Kült ağrıları ancak çantayı sırtınızdan çıkardığınızda fark edersiniz. Bastığınız her taş parçası, her çalı ve bir ayağınızın kaplayabildiği her yeryüzü parçasından çıkan sesi duyarsınız. Yürüdüğünüz yerdeki her Ağustos böceğinin sesini, dallardaki kuşları, yüzünüzün etrafında ürkütücü devriye uçuşları yapan arıların kanat seslerini, ağzınıza ve yüzünüze ya da herhangi bir yerinizdeki küçük yaraların üzerine konmaya çalışan sineklerin vızıltılarını, ayağınızı bastığınız yerden havalanan yeşil çekirgenin küçücük cüssesine rağmen çıkardığı tok kanat sesini en ince ayrıntısına kadar duyarsınız. Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616 Sonra, kendi teçhizatınızın ve önünüzdeki arkadaşınızın ve arkanızdaki arkadaşınızın teçhizatlarının çıkardığı düzensiz seslerin her birini ayrı ayrı duyarsınız. Ve aynı anda önünüzdeki arkadaşınızın nefes alışlarını duyarsınız, öksürmesini ve hapşırmasını da duyarsınız. Telsizinizden çıkan seslerin ve cızırtıların her biri ayrı ayrı katılır bu senfoniye. Ter ve tozun birleşmesinden oluşan kaygan çamur, postalın içindeki tüm ayağınızı kaplamıştır, çoraplar önce su toplayıp sonra patlayan yerlere adeta bir deri gibi yapışmıştır. En çok yapmak istediğiniz şey ayaklarınızı yıkayıp, çoraplarınızı değiştirmektir. Ama bu çok büyük bir lükstür o anda. Çünkü... Çünkü hangi çalının dibinde, hangi kayanın arkasında sizi beklediğini bilmediğiniz ihaneti arayıp bulmanız ve yok etmeniz gerekmektedir. Bütün masumların hayatı ve huzuru size emanet diye, öğretmenler bayrak direğine asılmasın diye, kundaktaki bebekler kurşunlanmasın diye, binlerce yıllık emanete halel gelmesin diye kahpeliği ve ihaneti yok etmeniz gerekmektedir. Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun ve şerefin üzerine yemin etmişsinizdir. Çünkü önemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur. İşte bu yüzden lükstür ayak yıkamak, çorap değiştirmek. İşte bu yüzden senfoniye dönüşmüştür bütün o düzensiz sesler güruhu. Sonra!..

Konu Araçları	Bu Konuda Ara
Printer Çıktısını Göster Sayfayı Emaille Yolla	Bu Konuda Ara: Gelişmiş Arama

12-07-2007, 10:41	#2
bezginn Elit Üye Kayıt Tarihi: May 2005 Üye numarası: #16901 Yer: yeniden Ankara Mesaj sayısı: 3,332 Karma etkisi: 13993 Karma: 1398232	Sonra birden tüm sesler kesilir, bıçağın dalı kestiği gibi, makasın kâğıdı, pensenin bir hoparlör kablosunu kestiği gibi... Bir anda... Kuşların sesleri, arıların ve sineklerin vızıltıları, çekirgenin kanat sesleri hepsi bir anda biter. Gözlerinizi açtığınızda önünüzdeki arkadaşınızı değil, gökyüzünü görürsünüz, yere düşmüş olduğunuzu anlamanız birkaç saniye sürer. Tek hissettiğiniz kesif bir barut ve yanık et kokusudur, yüzünüzün toprak parçalarıyla kaplandığını fark edersiniz, temizlemek için çalışmazsınız. Arkadaşlarınızın bağırarak koşuşturduğunu görür ama kulağınızdaki çınlama ve uğultudan seslerini duyamazsınız. Sesleri yavaş yavaş duymaya başladığınızda ayağa kalkmaya çalışırsınız ama başaramazsınız. Yine birkaç saniye sonra arkadaşlarınızın sesleri arasında “mayın” kelimesini ayırt eder ve kalkmaya çalıştığınızda ayağınızdaki yoğun ağrıyı fark edersiniz. Ayağınız yoktur ama yine de ağrıdığını hissedersiniz. Ne olduğunu anlamak için baktığınızda ise parçalanmış pantolonunuzun ve kopmuş ayağınızın farkına varırsınız. İşte her şey o anda başlar. Avazınız çıktığı kadar bağırırsınız. Sonra, nefesiniz biter. Sonra, yeniden nefes alırsınız ve yeniden bağırmaya başlarsınız. Sonra yine nefesiniz biter ve yeniden, yeniden ve yine... Yanınıza ilk gelen arkadaşınız size, “fazla bir şey yok, sadece küçük bir yara” gibi telkinlerde bulunur. Ama siz arkadaşınız konuşurken de, helikopterle hastaneye götürülürken de artık bir ayağınızın olmadığını biliyorsunuzdur. Hep bir soru çınlar kafanızın içinde “neden ben, neden ben, neden ben ?” Hastanede geçen aylar, tedavi ve terapilerde geçen yıllar sonunda, dizkapağınızın on iki santim altından takılı olan ve her akşam yatarken veya banyoya girerken çıkarıp kenara koyduğunuz takma bacak artık bir uzvunuz olmuştur. Ama bunun önemi yoktur çünkü bu fedakârlığınız sayesinde vatan var olacaktır. Sizin bir bacağınızın ne önemi vardır ki! Artık koşamayacak olmanızın, yazın herkes gibi havuza, denize giremeyecek olmanızın da hiç önemi yoktur. Vatan sağ olsun yeter. Sonra birilerinin, sizin ödediğiniz vergilerle Fransız televizyonlarında, uğruna yarım kaldığınız vatan hudutlarını hiçe sayan programlara finans sağladığını okursunuz. Aynı dillerin bundan pişmanlık duymadıklarını söylediklerini de okursunuz. Pamuk’ları, Dink’leri, okursunuz, Bizans çocuğuyum diyenleri duyar, Ali Kemallere tanık olursunuz, “koçlar gibi satanları” görürsünüz. . Türk Bayraklarının yakıldığını, görürsünüz. Başlarına çuvallar geçirilip aşağılanarak elleri arkalarından bağlanan Türk askerlerini görürsünüz. Bu aşağılanmaya cevap verecek tankların motor seslerini, helikopterlerin kanat seslerini, piyadelerin intikam yeminlerini duymayı beklersiniz ama duyamazsınız. Onun yerine hainlerin cesetlerinin üstüne örtülen çaputlara “bayrak” diyenleri görürsünüz, “uçaklarını çek”, “valiyi çek” diyen başkanları ve karşılarında kekeleyen riyaseti görürsünüz. Buda yetmez Türk askerlerinin kendi mahkemeleriniz tarafından,”çete” diye suçlandığını, yargılandığını görürsünüz. Yok, yok bu da yetmez. Askere, polise, öğretmene ateş eden, yol kesip soygun yapan, köy yakan, okul yıkan, mayın döşeyen teröristlerin sadece “ben bir şey yapmadım” demelerinin esas kabul edilip, “suçsuz” sıfatıyla serbest bırakıldığını görürsünüz. Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616 Susanları, konuşması gerektiği halde susanları görürsünüz, konuşanlar her konuştuğunda, kekeleyenler her kekelediğinde ve susanlar her sustuğunda siz yeniden vurulursunuz, yeniden ölürsünüz her defasında. Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616 Gövdenizden o toprağa akan kan, bu defa içinize akar, inandıklarınıza, uğrunda savaşarak kendi kanınızı akıtmak pahasına tertemiz tuttuğunuz değerlerinize akar. Sizin kaya arkalarında, çalı diplerinde aradığınız ihanet gelir aklınıza, o mayınları yerleştiren eller gelir. Sorgulamaya başlarsınız: ”Biz bu ihaneti doğru yerde mi aradık, kuyruğunda dolaştığımız yılanın başı, hep gözümüzün önünde miydi yoksa?”diye sorarsınız kendinize. Onlara verilen maaş’ın sizin vergilerinizden ödendiğini, içinize sindiremezsiniz, uykularınız kaçar, neden bu vatanı sizin kadar sevmediklerini düşünürsünüz. Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616 Bu vatan onların da vatanı değil mi? Onlar da, tıpkı benim gibi namusun ve şerefin üstüne yemin etmedi mi? diye sorarsınız kendi kendinize. Sinirlenirsiniz, üzülürsünüz, on beş yaşında bir askeri okul öğrencisi iken her adımda söylediğiniz, beyninize ve yüreğinize nakşettiğiniz sözler gelir aklınıza;”VATAN, SANA CANIM FEDA” Geri kalan tüm hayatınızın ilk beş dakikası, böyle başlayacak işte ve hayatınız böyle devam edecektir. Son nefesinize kadar savaşacaksınız ihanetle, her şeye ve herkese rağmen, bu yolda ölene ya da bu ihaneti bitirene kadar. Siz diyorum, çünkü bu vatan için bedel ödeyen insanların neler yaşadığını, neler hissettiğini, size rağmen ve sizin için neler yaptıklarını, neler yapabileceklerini bilin istiyorum. Okuduğunuz ya da televizyonda duyduğunuzdan daha fazladır yaşananlar. Yani aslında gazetelerin iç sayfalarındaki, minicik karelerde okuduğunuz; “...ili kırsalında teröristlerce döşenen mayının patlaması sonucu, bir güvenlik görevlisi yaralandı!” haberi aslında o kadar da kısa değildir. Sizin, daha okuduğunuz gazetenin arka sayfasına geçerken unuttuğunuz, falanca mankenin otel odası maceralarına, ya da uyuşturucu komasından ölen oğluna “şehit” deyip Türk bayrağı örten kadının haberine ayırdığınızdan daha uzun zaman ayırmadığınız bu küçük haber, birileri için bir ömür boyu sürecek ve asla unutulmayacaktır. Ve siz unuttuktan sonra da başka birileri, “ne için?” dendiğinde “vatan için” diyecekleri fedakârlıklarını size rağmen yapmaya devam edeceklerdir. Sizin uyuşmuşluğunuza, duyarsızlığınıza rağmen, sizin rahatlığınıza, sizin vicdanlarınıza rağmen bu kahramanca fedakârlıklar ve bu ilk beş dakikalar yaşanmaya devam edecektir. Asla unutmayınız başınızın üstündeki egemenlik örtüsünün payandası kopan bacaklar, bedeli ise size rağmen bu vatan için akan kanlar, feda edilen canlar, sıcak yuvalarını, babalarının yüzlerini unutan küçücük çocuklarını düşünmeden vakfedilen hayatlardır. Ne kadarını anlayabilirsiniz veya anlamak sizin umurunuzda mı bilmiyorum, ama birileri bunları yaşadı, birileri hala yaşıyor ve emin olun yaşlı dünya döndükçe, Türk vatanı ve Türk Bayrağı için birileri daha tüm bunları yaşayacak. Gördüğünüz gibi size bir hayli uzak bir yaşam biçimi bu. Masalarda oturup “aydınca” sohbetler etmeye hiç benzemiyor değil mi? Bir an için bile olsa kendinizi onların yerine koyasınız diye “siz” diyerek yazdım, sizin onlardan biri olamayacağınızı biliyorum. “Siz” kim misiniz? Siz kendinizi çok iyi biliyorsunuz! Biz de, biz de sizi çok iyi biliyoruz. “Siz” de bilin ki biz asla unutmayacağız. “VARLIĞIM TÜRK VARLIĞINA ARMAĞAN OLSUN” Oktay YILIDIRIM Böylesine yazılar yazan bir insanın vatan hainliği suçlamasıyla yargılanması konusunda ne düşünüyorsunuz? Bana göre Ulusalcılıktan ölesiye korkan bir kesim in kurduğu oldukça büyük bir oyuna getirildi bu grup.bulunan bombalar hakkında ise medyadan duyduğumuzdan fazla birşey bilmiyoruz ki medyanında kime hizmet ettiğini hepimiz biliyoruz

12-07-2007, 10:47	#3
CSergeant Forum Ustası Kayıt Tarihi: Jan 2006 Üye numarası: #50243 Yer: Ankara Mesaj sayısı: 6,002 Karma etkisi: 20834 Karma: 2082174	"Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun ve şerefin üzerine yemin etmişsinizdir. Çünkü önemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur." Rabbim, her daim muzaffer etsin kahraman askeri... Çok duygulu olmuş. Sağol paylaştığın için...

12-07-2007, 16:23	#4
TayfunS Forum Kalfası Kayıt Tarihi: Jun 2005 Üye numarası: #24961 Yer: 06-03 Mesaj sayısı: 1,927 Karma etkisi: 6698 Karma: 669067	Mükemmel bir yazı.Gerçekten insan vurulduğunda veya mayına bastığında bir şey hissetmezmiş.Sadece biraz sıcaklık..Sonra askeri helikopterle askeri hastaneye..

12-07-2007, 17:30	#5
yamano Cool Üye Kayıt Tarihi: Jan 2007 Üye numarası: #103274 Mesaj sayısı: 208 Karma etkisi: 139 Karma: 13371	çok güzel bir yazı gerçekten bir gün mutlaka herkes uyanacak inşallah geç olmaz ...yazı için teşekkürler..

12-07-2007, 18:36	#6
Peter Kurten Forum Kalfası Kayıt Tarihi: Jul 2007 Üye numarası: #131630 Yer: selçuk,organik tarım Mesaj sayısı: 1,147 Karma etkisi: 424 Karma: 41873	böyle içten bir yazı yazan insan için neler düşünürsünüz diye bir soru benim senin ne düşündüğün sadece anlık zevklerinden başka düşünme yeteneği olmayan insanlar için önemlimi?sence yazıyı okurken içim titredi bir an için olsun doğuyu gözlerimin önüne getirdim orda görev almış birini ne olursa olsun bu kadar gurursuzca yargılanmamalıydı en azından o bir asker yaa ben askeriyenin gizlilik olduğunu sanırdım ne diyorum yaa kim için önemliki bunlar neyse ... sağol arkadaşım çok güzel bir paylaşım ama ne bileyim düşünen bir insanı heran düşünüp üzülmesine yol açacak bir yazı

12-07-2007, 19:18	#7
TIGER-X Banned Kayıt Tarihi: Jun 2006 Üye numarası: #72134 Mesaj sayısı: 646 Karma etkisi: 0 Karma: 38993	Emeğine sağlık kardeşim...

12-07-2007, 19:43	#8
RapCrown Forum Ustası Kayıt Tarihi: Aug 2006 Üye numarası: #83295 Yer: South Korea Mesaj sayısı: 4,160 Karma etkisi: 10844 Karma: 1083413	varliğimiz Türk Varligina Armağan Olsun !!!

12-07-2007, 19:46	#9
eflatun001 Çırak Kayıt Tarihi: Dec 2005 Üye numarası: #43796 Mesaj sayısı: 8 Karma etkisi: 0 Karma: 26	Böylesi güzel bir yazı için teşekkürler

14-07-2007, 00:54	#10
gorkemylmz Forum Kalfası Kayıt Tarihi: Aug 2006 Üye numarası: #83606 Mesaj sayısı: 1,946 Karma etkisi: 7755 Karma: 774811	gerçekten çok güzel çok etkileyici mithiş bi yazı, içim burkuldu okurken gerek mayın patlarken gerekse bizim umursamazlığıma

14-07-2007, 10:40	#12
melek77 Cool Çırak Kayıt Tarihi: Oct 2005 Üye numarası: #37089 Mesaj sayısı: 32 Karma etkisi: 0 Karma: 27	........Sizin, daha okuduğunuz gazetenin arka sayfasına geçerken unuttuğunuz, falanca mankenin otel odası maceralarına, ya da uyuşturucu komasından ölen oğluna “şehit” deyip Türk bayrağı örten kadının haberine ayırdığınızdan daha uzun zaman ayırmadığınız bu küçük haber,.......... Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=147616 meselenin özü burada bence, köreltildik,gamsızlaştırıldık yada adına ne derseniz işte.

19-07-2007, 11:34	#13
henry_99 Forum Ustası Kayıt Tarihi: Jun 2006 Üye numarası: #69606 Yer: Cehennemin Dibi Mesaj sayısı: 10,845 Karma etkisi: 11526 Karma: 1151050	Televizyonlar böyle olayları ilk haberlerde bile değil en sn hab erlerde veriyorlar önemsiz bi olaymış gibi yazık onlar bizim rahatımız için ülkenin bütünlüğü için şehit oluyorlar onlara yapılan vefasızlık çok büyük boyuta ulaştı artık

28-09-2007, 22:34	#14
rotaredoM Forum Kalfası Kayıt Tarihi: May 2007 Üye numarası: #124951 Yer: İzmir Mesaj sayısı: 1,149 Karma etkisi: 1171 Karma: 116425	mrtdl süper paylaşım eline saglık +K

29-09-2007, 00:42	#15
yasba Forum Ustası Kayıt Tarihi: Mar 2006 Üye numarası: #55471 Mesaj sayısı: 10,872 Karma etkisi: 20514 Karma: 2049777	Bu duyguyu özellikle doğu ve güneydoğuda yapmış , teröristle sıcak çatışmaya girmiş insanlar anlar , öyle bir andır ki ne olduğunu anlayamazsın , nerede olduğunu bile unutursun ve hayatın biranda gözlerinin önünden film şeridi gibi geçer o şoku atlattıktan sonrada herşeyin gerçekten vatan millet olur , acemilikten yeni gelmiş ve ilk çatışmaya girmiş olan askerlerin korkusu,tedirginliğide tecrübeye dönüşür yavaş yavaş ... Vay be askerlik günlerim geldi aklıma .